Kitaplarım



















Şizofren Duygularım

Manzum Yazılar 2012

Gecelerdir uyuyamıyorum...
Ne zaman uyumaya kalksam
bir kabus yığını çarpıyor
rüyalarıma, çığ olup düşüyor üzerime...
Her defasında gerçek zannediyorum,
gerçekle rüya arası gidip geliyorum...
Yoruluyorum sonra bu gidip, gelmelerden...
Hiç gerçekten uyuyamıyorum...

Bazen neyin gerçek olduğunu seçemiyorum...
Şaşıracak kadar uzaklaşıyorum An'dan...
Şizofren duygular kaplıyor yüreğimi...
En çok da Seni düşünüyorum böyleyken...

Gerçekten gelmiş miydin?
Gerçekten mi gitmiştin?


Satın Al


İstem Dışı Kırmızı

Şiirler 2014

Dilim, konuşamadıklarını unutuyor
Acemiyim bu aralar sorulara
Her cevap yeni bir soru doğuruyor aklımda

Nereye gidersem gideyim
Şehrimi sırtımda taşıyorum
Bir de gözlerini, başkentim çünkü orası
Hiçbir ülke başkentsiz olamaz
Benim de ellerim
Hayalin olmasa tutunamam hiçbir şehirde

Oysa güvenilmez hayallere, bilirim
Bir elini boşlukta bırakır hep
Uçurumdan yuvalar insanı
Peşinden kalbini
Hangisi daha erken düşer bilinmez
Ama ben sevdim
Hayaline tutunacak kadar, başardım
Sevmeyi ve tutunmayı

Tutunmak ne zordu tek başına olanlar için
Yıllarca her şeyden uzak kalan bir çift el için
Ama ellerim
İşte tam da bunun için beklemiş
Boşluğa sarılmak için.


Satın Al


Hüzünlüydü Çok Güldüm

Anlatı 2019

Seni bildiğim kadar, kendimi bilseydim acaba böyle olur muydu diye düşünmeden edemiyorum. Kimsenin dış görünüşüne aldanmadan, yargılarımızdan sıyrılabilir miydi? Ya da göründüğü gibi olamayacağını da düşünebilir miydi bazı şeylerin? Sahtekarlıktan, ölümden, kandırılmaktan ve kabalıktan kalan zamanlarımızda ne yaptık, unutuyorum. Mücadelemizi başka yerlere yönlendirirken hayat, bildiğimiz kelimelerin anlamları değişti. Onlarla aynı manalara inanmıyorum, kelimelerin sesleri aynı yalnız, fakat anlamları onların düşündüğü gibi değil. İyi olduk ama güzel kalamadık. Bu da bizim burada ki talihsizliğimiz olsun, başkalarına oldukça cömert davranan talih. Gerçekleri reddettiğimden beri, hiç güzel rüyalar göremiyorum. Sıkıntıyım, sıkıntılıyım. Eğildiğimde yere yuvarlanan yalnızca şapkam olmadı, olmayacaktı. Biliyordum. Aklımdan da bir şeyler uçup, gidecekti, çocukluğum mesela, kendimi çocukluğuma götüremediğim için, şimdi buralara böyle yarım yamalak geldim. Gereği kadar tuttursaydık, belki de mutlu insanlar olabilirdik, mesela gördüklerimizi görmemiş gibi yapsak, duyduklarımızdan rahatsız olmasak. Çağını şaşıran ömrüm, bazı gerçeklere birazcık daha katlanamaz mıydı acaba? Aklım sorular ülkesi, üstelik cevapları kalbimin derinlerinde bile yok. Neyse, gideyim artık.


Satın Al


İnsanın inanmadıkları vardır birde inanmak istemedikleri...Bu ikincisinde yer alıyor felaketler. Şimdi bir müshil içsem, acılar da gider mi?

Nevin Akbulut